ÖLÜM KUYRUĞU

Seydi Kabakçı’ya…

Yüzümdeki tebessüm yüreğimi kavurur,
Yerinde mi diyerek buramı yokluyorum.
Bedenimi yakarak küllerini savurur,
Halimi bilmek için çıramı kokluyorum.

Sevinmeyi beklerken saatler durur bana,
Bir damla su arasam ummanlar kurur bana.
Düşmanlarım vazgeçti yârenim vurur bana,
Dostum görmesin diye yaramı saklıyorum.

Ömür boyu mutluluk dilimdeki niyazdı,
Levh-i kalem kaderi, alnıma böyle yazdı.
Bana kara görünen başkasına beyazdı,
Akları karaladım, karamı aklıyorum.

Cüceler ülkesinde daim dik gezilmezmiş,
Eğri cetvelle doğru çizgiler çizilmezmiş.
Haram ipin üstüne helal iş dizilmezmiş,
Helalimin yanına haramı ekliyorum.

Hayır için yaptığım başa bela getirdi,
Bitişler başlangıçtı, başlangıçlar bitirdi.
Yaşamak dedikleri manasını yitirdi,
Bir ölüm kuyruğunda sıramı bekliyorum.

25.04.2024 – Gölbaşı
Mustafa Erkenekli

Yorum Bırak

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir